Shtatzania Molare

Shtatzania Molare

Shtatzania molare është një komplikacion shumë i rralë dhe serioz i koncepsionit. Njihet ndryshe edhe me emrat molë, barrë molare, molë hidatiforme. Bëhet fjalë për një zhvillim jo normal të placentës për shkak të një koncepsioni jo normal.

Llojet e barrës molare

Mola mund të jetë e plotë (komplete) ose e pjesëshme (parciale).

  • Mola komplete ka vetëm pjesë placentare dhe asnjë pjesë fetale. Placenta vazhdon të zhvillohet dhe të prodhojë hormonin hCG (gonadotropina korionike) e cila është përgjegjëse për shenjat e shtatzanisë që përjeton pacientja. Me anën e ekografisë, evidentohet mungesa e zhvillimit të embrionit dhe vetëm trophoblast (placenta e hershme) në mitër.
  • Mola parciale përvec rritjes dhe zhvillimit jo normal të placentës shfaq edhe embrion i cili zakonisht ndalon së zhvilluari për shkak të formimit jo normal.

Shtatzanitë molare janë pra një aksident i natyrës! Ato nuk shkaktohen nga ndonjë veprim apo mos veprim i pacientes.

Sa e shpeshtë është?

Shtatzania molare ndodh me një frekuencë 1 në 1000 shtatzani. Më e shpeshtë është tek femrat në moshë > 40 vjec. Probabiliteti për një tjetër shtatzani molare është 1 në 100.

Çfarë shenjash ka dhe si mund të diagnostikohet?

Femrat me shtatzani molare kanë të njëjtat shenja (nauze dhe të vjella) të shtatzanisë fillestare vetëm se në intensitet më të shprehur. Disa prej tyre mund të kenë edhe shenja si spoting apo hemorragji intermitente. Ekografia është ajo që mund të ngrejë dyshimin për molë ose të evidentojë një shtatzani që ka ndaluar së zhvilluari ose që nuk shfaq embrionin. Në disa raste ekografia mund të evidentojë dhe zhvillimin e disa kisteve në vezore të cilat janë të shpeshta në rastet me molë.

 

Si trajtohet mola?

Mola trajtohet me dilatacion dhe kyretazh uterin (abrazio) të mitrës, teknikë kjo që ka për qëllim pastrimin e shtatzanisë molare nga mitra. Pjesët e pastruara dërgohen për biopsy e cila vendos diagnozën përfundimtare të molës dhe llojit të saj.

Si bëhet ndjekja pas molës?

Pas kyretazhit nevojitet dozimi në dinamikë i beta-hCG për të evidentuar sa më shpejt persistencën e molës apo avancimin e saj drejt formave invazive. Megjithatë në shumicën e rasteve, nivelet e beta-hCG pësojnë rënie dhe vetëm një pjesë shumë e vogël (20% e molave complete dhe 1% e molave parciale) persistojnë ose avancojnë. Shtatzania tjetër duhet të distancohet 1 vit pas kyretazhit! Nivelet në rritje të beta hCG tregojnë për persistencë dhe përhapje të indit placentar njësoj si përhapen edhe qelizat kanceroze.

Si trajtohet mola rikurente?

Rastet me persistencë ose rritje të beta HCG edhe pas kyretazhit, janë tregues për përhapje të indit placentar njësoj si përhapen edhe qelizat tumorale. Kështu mund të kemi metastaza edhe në organet në distancë. Këto forma mole quhen sëmundje trofoblastike gestacionale (GTN – Gestateonal Trophoblastic Neoplasia). Trajtimi i GTN kryhet me anë të kimioterapisë me metotrexat. GTN është shumë sensibile ndaj metotrexatit. Pacientet mund të kenë pritshmërinë e shërimit thuajse 100% me anë te metotrexatit. Efektet e metotrexatit vlerësohen nga ecuria e beta hCG. Në raste të rralla mund të jetë e nevojshme edhe për histerektomi.

error: Content is protected !!